Mεταρρυθμίσεις με… σημαία ευκαιρίας

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Ιούνιος 21, 2005, 5:36 μμ
6 secs

«Σημαία ευκαιρίας» που κινείται στη σφαίρα της επικοινωνίας χαρακτηρίζει ο πρώην υπουργός κ. Δ. Ρέππας τις μεταρρυθμίσεις που προωθεί η κυβέρνηση και τονίζει με έμφαση ότι στην ουσία πρόκειται για «απορρύθμιση και οπισθοδρόμηση». Ο γραμματέας της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΠΑΣΟΚ λέει ακόμη πως η κυβέρνηση «κατέχεται από ιδεοληψία ότι αντιπαλεύει προνόμια και άνομα συμφέροντα».

H κυβέρνηση προωθεί μεταρρυθμίσεις στο Ασφαλιστικό των τραπεζών, στον ΟΤΕ, αλλά και στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Το ΠΑΣΟΚ έπειτα από αμφιταλαντεύσεις φαίνεται τώρα να καταγγέλλει τις μεταρρυθμίσεις αυτές. Εσείς τι λέτε;
Πρόκειται για ακόμη μία σημαία ευκαιρίας που υψώνει η Νέα Δημοκρατία. Τη βαπτίζει μεταρρύθμιση, ενώ είναι απορρύθμιση και οπισθοδρόμηση. Είναι χαρακτηριστικό το εξής: Ο υπουργός Οικονομίας με επιστολή του στις 26 Απριλίου ζητάει από την πρόεδρο της Βουλής τη σύγκληση της αρμόδιας Κοινοβουλευτικής Επιτροπής, προκειμένου να συζητηθούν οι προωθούμενες δήθεν διαρθρωτικές αλλαγές. Ενώ η συνεδρίαση προσδιορίστηκε για τις 12 Μαΐου, τελικώς ανεβλήθη και έκτοτε ουδέν νεώτερο. Αν κρίνει κανείς τις παλινωδίες της Νέας Δημοκρατίας που προηγήθηκαν, αλλά και τη στάση της στη συνέχεια, όπου προσεταιρίζεται λέξεις με θετικό περιεχόμενο χωρίς να παρουσιάσει την ουσία της πολιτικής της, καθένας αντιλαμβάνεται ότι δύο τινά συμβαίνουν: ή ότι δεν υπάρχει σαφής πρόταση και όλα κινούνται στη σφαίρα της επικοινωνίας ή η πρόταση επί της ουσίας οδηγεί σε τελείως αντίθετους σκοπούς και γι’ αυτό αποκρύπτεται.

H κυβέρνηση κατέχεται από την ιδεοληψία ότι αντιπαλεύει προνόμια και άνομα συμφέροντα. Αυτήν τη φορά τα «ανακάλυψε» στο σώμα περίπου ενός εκατομμυρίου εργαζομένων στον ιδιωτικό και τον δημόσιο τομέα. Και στρέφεται εναντίον των «ρετιρέ», όπως βάπτισε τους κατ’ αυτήν προνομιούχους, με σκοπό μεταξύ των άλλων να υποστηρίξει τις τράπεζες που προφανώς δεν ανήκουν στα «ρετιρέ» αν και έχουν τεράστια κερδοφορία και με τελική συνέπεια να επιβαρύνει το IKA, που ως Ταμείο των μισθωτών το θεωρεί, φαίνεται, τμήμα των «ρετιρέ». Τα ιδεολογικά και ταξικά στοιχεία που διαπερνούν τις επιλογές της δεν μπορεί να τα εξωραΐσει οποιαδήποτε επικοινωνιακή προσπάθεια διαστροφής εννοιών και λέξεων.

Στον OTE όμως είχατε κι εσείς υιοθετήσει προγράμματα εθελουσίας εξόδου…

Σε όλη την Ευρώπη υιοθετούν τη γενική αρχή της ενεργού γήρανσης. Σε κάποιες εξαιρετικές περιπτώσεις είναι θεμιτά τέτοια προγράμματα. Πάντοτε όμως με τη ρήτρα του δικαιώματος της επιχείρησης να μην επιτρέψει την έξοδο και να διατηρεί στην υπηρεσία εκείνα τα στελέχη που θεωρεί ότι είναι απαραίτητα. Στην περίπτωση του ΟΤΕ δυστυχώς αυτό δεν προβλέπεται. Και επειδή «εθελοντής ζημιούμενος» δεν υπάρχει, οι συμμετέχοντες σε αυτό το πρόγραμμα, εκτός των όσων αποκομίζουν, είναι βέβαιο ότι θα δραστηριοποιηθούν επαγγελματικά στην αγορά εργασίας χωρίς ασφαλιστική καταγραφή, δημιουργώντας ένα ακόμη πρόβλημα στρέβλωσης, ιδίως στον τομέα των τηλεπικοινωνιών.

Πολλοί είναι αυτοί που λένε ότι οι ρυθμίσεις που φέρατε εσείς για το Ασφαλιστικό, ύστερα από τον σάλο που είχαν προκαλέσει οι προτάσεις Γιαννίτση, ήταν μπαλώματα και πάντως δεν αντέχουν έως το 2020, όπως πολλοί έχουν υποστηρίξει από το κόμμα σας.

H πρόσφατη μελέτη για τον Νόμο 3029 επιβεβαιώνει ότι δημιουργείται ένα αξιόπιστο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης με ορίζοντα το 2025. Αυτό είχαμε θέσει και εμείς ως στόχο και τον είχαμε εξαγγείλει. Δεν πιστεύω σε «λύσεις» πενήντα και εκατό ετών σε τομείς όπου η τεχνολογική εξέλιξη ανατρέπει τις βεβαιότητες με τις οποίες γίνονται οι μελέτες. Δεν πρόκειται για εργαστηριακή άσκηση, αλλά για το πρόγραμμα ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων.

Πολλοί θα συμφωνήσουν μαζί σας ότι η κυβέρνηση έχει σοβαρά προβλήματα, ωστόσο θα συμφωνήσετε και εσείς ότι το ΠΑΣΟΚ 14 μήνες που βρίσκεται στην αντιπολίτευση δεν έχει βρει τον βηματισμό του. Ενώ στις δημοσκοπήσεις η Νέα Δημοκρατία έχει σημαντική φθορά, εσείς ελάχιστα εισπράττετε από αυτήν τη λαϊκή δυσαρέσκεια.

H φθορά της κυβέρνησης είναι ραγδαία. Εκτιμώ ότι δεν πρόκειται να ανακοπεί. H κυβέρνηση δεν έχει ούτε τα μέσα ούτε τις δυνάμεις για να το πετύχει. H ποιοτική αλλαγή στο πολιτικό κλίμα είναι προφανής και είναι θέμα χρόνου και η ποσοτική αποτύπωσή της. Εξαρτάται από εμάς και μόνο η συντόμευση του χρόνου αυτού. Είναι ενθαρρυντικά τα στοιχεία των δημοσκοπήσεων με ιδιαίτερο εκείνο που αφορά το θετικό για το ΠΑΣΟΚ, έπειτα από πολλά χρόνια, ισοζύγιο εισροών – εκροών σε σχέση με τη Νέα Δημοκρατία. Ασφαλώς η πρόκληση είναι μπροστά μας, αφού επιθυμούμε να μην είμαστε η εξ αντανακλάσεως επιλογή των πολιτών μόνο και μόνο λόγω φθοράς της Νέας Δημοκρατίας, αλλά η θετική και ενεργή προτίμησή τους.

Τελικά, η απόφαση του Γιώργου Παπανδρέου για πρόταση δυσπιστίας από τη στιγμή που η πρωτοβουλία του είχε διαρρεύσει ήταν λάθος;

Στην πολιτική μετράει το αποτέλεσμα. Αλλά δεν αποδείχθηκε μόνο εκ του αποτελέσματος ορθή αυτή η επιλογή. Ήταν ενταγμένη σε έναν πολιτικό σχεδιασμό που δεν συναρτάται, ούτε εξαρτάται, σε τέτοιο βαθμό από τρίτους παράγοντες ώστε να ανατρέπεται και να ακυρώνεται. Σε μια περίοδο έντονης δυσπιστίας προς την πολιτική γενικώς και με καλλιεργούμενη αδίκως την καχυποψία ως προς τα όρια ανοχής ή ακόμη και σιωπηλής συναίνεσης προς την κυβερνητική πολιτική, αυτή η επιλογή υπήρξε καταλυτική. Όσα επακολούθησαν τόνισαν ακόμη περισσότερο την αξία αυτής της επιλογής.
Δεν δέχομαι το έλλειμμα πίστης στο ΠΑΣΟΚ
«Δεν με ενοχλεί το περίσσευμα διαφωνίας στο ΠΑΣΟΚ, δεν δέχομαι όμως το έλλειμμα πίστης», είναι το μήνυμα κ. Δ. Ρέππα σε όσους αμφισβητούν την αντιπολιτευτική τακτική και τις επιλογές του κ. Γ. Παπανδρέου.

Πολλοί προτείνουν στον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ να σκληρύνει τη στάση του έναντι των στελεχών που αυτονομούνται και εκφράζουν δημοσίως τις διαφωνίες τους και αν χρειαστεί να προχωρήσει και στις διαγραφές. Εσείς τι λέτε;

Ο πλούτος του προβληματισμού των στελεχών είναι η δύναμή μας όταν γίνεται συστατικό μέρος της δουλειάς μας, με στόχο τη συλλογική επεξεργασία και τη σύνθεση. Γίνεται όμως η αδυναμία μας όταν τον διαχειριζόμαστε αποστασιοποιούμενοι από τις αξίες της συντροφικής συνεργασίας και αγνοώντας πως ο τρόπος και ο χρόνος για τον λόγο και την πράξη είναι παράγοντες εξίσου προσδιοριστικοί όπως και το περιεχόμενό τους. Σε κάθε περίπτωση δεν τίθεται θέμα διαγραφών. Προσωπικά, δεν με ενοχλεί ακόμη και το περίσσευμα διαφωνίας. Δεν δέχομαι όμως το έλλειμμα πίστης. Αυτή είναι κατ’ εμέ η οριοθέτηση.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ “