Ξαδέλφια ναι, φίλοι όχι

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Μάιος 03, 2000, 11:08 πμ
3 secs

Δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία η απομάκρυνση του Μιχάλη Λιάπη από την ηγετική ομάδα της Ν.Δ. Όσοι γνωρίζουν καλά τους «κληρονόμους» τού πατριάρχη της παράταξης ξέρουν ότι οι δρόμοι των δύο εξαδέλφων δεν συναντήθηκαν ποτέ. Ποτέ δεν κατάφεραν να γίνουν φίλοι.

 

Κώστας Καραμανλής – Μιχάλης Λιάπης. Ο πρώτος είναι μάλλον εσωστρεφής. Ο δεύτερος κοσμοπολίτης

Επειδή είχαν όμως και οι δύο καλούς τρόπους, μιλούσαν ευγενικά ο ένας στον άλλον στις οικογενειακές συγκεντρώσεις και ιδιαίτερα όταν ήταν παρών ο μεγάλος θείος. Ούτε καν στο ίδιο σχολείο δεν φοίτησαν: ο Μιχάλης Λιάπης πήγε στο Κολλέγιο και ο Κώστας Καραμανλής στο Πειραματικό.

Όχι ίδια πάστα

Όσο μεγάλωναν τόσο οι επιλογές τους διαφοροποιούνταν. Δεν άκουγαν και δεν ακούνε την ίδια μουσική, δεν σύχναζαν και δεν συχνάζουν στα ίδια στέκια, δεν ντύνονταν και δεν ντύνονται με τον ίδιο τροπο. Στην περίπτωσή τους ισχύει αυτό που λέμε «δεν είναι από την ίδια πάστα». Στον Κώστα Καραμανλή, ιδίως ώσπου να γίνει πρόεδρος, άρεσαν τα λαϊκά στέκια και τα ουζερί αν η παρέα είχε κέφι. Ο κ. Μ. Λιάπης είναι περισσότερο κοσμοπολίτης. Ντύνεται πάντα άψογα. Του αρέσουν τα ωραία εστιατόρια και ο οικογενειακός τρόπος ζωής. Τον συναντά κάποιος πάντα με την άψογη σύζυγό του Αμαλία και τα δύο παιδιά τους, στα οποία έχει μεταδώσει την καλή του συνήθεια να αθλούνται διαρκώς.

Η οικογένεια Λιάπη έχει το σπίτι της πάντα ανοικτό σε φίλους. Όσοι πέρασαν βραδιές εκεί, διατηρούν πολύ καλές αναμνήσεις. Αντίθετα ο πρόεδρος της Ν.Δ. είναι μάλλον εσωστρεφής. Ο κύκλος του είναι κλειστός. Προτιμά τα περισσότερα βράδια να τα περνά στο εξοχικό του, στη Ραφήνα, συντροφιά με πολύ λίγους, σχεδόν πάντα τους ίδιους, φίλους. Όσο για τις διακοπές του τις απολαμβάνει μόνον όταν απομονώνεται στο Μαγγανάρι της Ίου, ένα μέρος όπου δεν πιάνει το κινητό τηλέφωνο.

Αλλά ούτε στις πολιτικές τους διαδρομές συναντήθηκαν ποτέ. Είναι γεγονός ότι πιο κοντά στον Κωνσταντίνο Καραμανλή ήταν ο Μιχάλης Λιάπης. Του είχε ξεχωριστή αδυναμία ο πατριάρχης, επειδή ήταν ο γιος της αγαπημένης του αδελφής Αντιγόνης. Έτσι τον πήρε από νεαρό μαζί του στο Παρίσι και μετά την επιστροφή του στην Ελλάδα για αρκετά χρόνια δούλεψε μαζί του στο πολιτικό του γραφείο. Απέκτησε δηλαδή πολιτική εμπειρία μοναδική.

Υπόγειος πόλεμος

Ο Κώστας Καραμανλής, από την άλλη πλευρά, είχε το όνομα του θείου. Και αυτό ήταν ένα σημαντικό πλεονέκτημα έναντι του Μιχάλη Λιάπη. Είναι προφανές ότι το όνομα δεν ήταν αρκετό για να γίνει αρχηγός. Ο Κώστας Καραμανλής νωρίς έδειξε το ταλέντο του στην πολιτική και η πορεία άρχισε να προδιαγράφεται από την περίοδο της ηγεσίας Έβερτ. Τότε άρχισε ουσιαστικά και ο υπόγειος πόλεμος μεταξύ των δύο εξαδέλφων. Ο Κώστας Καραμανλής ανέλαβε τον πολιτικό σχεδιασμό και ο Μιλτιάδης Έβερτ δεν έκρυβε την επιθυμία του να είναι ο άνθρωπος ο οποίος θα τον διαδεχθεί κάποια μέρα στο κόμμα.

Με Μητσοτάκη – Σουφλιά

Αντίθετα, οι σχέσεις Έβερτ – Λιάπη πήγαιναν από το κακό στο χειρότερο. Δεν κατάφεραν να βρουν γλώσσα επικοινωνίας και σύντομα ο Μιχάλης Λιάπης πέρασε στην εσωκομματική αντιπολίτευση. Διατηρούσε πολιτικές σχέσεις με την Ντόρα Μπακογιάννη, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη και τον Γιώργο Σουφλιά. Και όπως ήταν φυσικό και αναμενόμενο, προσχώρησε αμέσως στην τότε περίφημη κίνηση των τριών, την οποία αποτελούσαν οι κ.κ. Γ. Σουφλιάς, Στ. Μάνος και Ντ. Μπακογιάννη. Για μία μεγάλη περίοδο ήταν ένας από τους πιο στενούς συνεργάτες τού κ. Γ. Σουφλιά, ο οποίος ήταν ο αντίπαλος του κ. Μ. Έβερτ.

Σύννεφα

Όλα αυτά όμως συνέβαιναν μέχρι που μπήκε στην «κούρσα» ο εξάδελφος, ο οποίος άλλαξε το σκηνικό. Ο κ. Μ. Λιάπης διακριτικά απεσύρθη από το επιτελείο τού κ. Γ. Σουφλιά, αφού είπαμε ότι οι καλοί τρόποι υπαγορεύουν πως υπεράνω όλων είναι η οικογένεια. Ο κ. Μ. Λιάπης στήριξε λοιπόν τον κ. Κ. Καραμανλή και εκείνος ανταπέδωσε, δίνοντάς του τη σημαντικότερη γραμματεία του κόμματος. Τη Γραμματεία Πολιτικού Σχεδιασμού.

Σύντομα όμως εμφανίστηκαν τα σύννεφα στις σχέσεις τους. Η αντιπαράθεση των παιδικών χρόνων και της εφηβείας βγήκε στην επιφάνεια. Ποτέ δεν μάλωσαν, αλλά σπάνια συμφωνούσαν σε θέματα στρατηγικής και επικοινωνίας του κόμματος. Σ’ αυτό ήρθε να προστεθεί και η σχέση αντιπαράθεσης που μοιραία προέκυψε ανάμεσα στον κ. Μ. Λιάπη και τον πιο στενό συνεργάτη και έμπιστο φίλο τού προέδρου της Ν.Δ. κ. Άρη Σπηλιωτόπουλο.

Η διαφωνία τους έγινε για πρώτη φορά φανερή στην περίοδο των ευρωεκλογών, όταν ο Πολιτικός Σχεδιασμός ουσιαστικά αγνοήθηκε στην καμπάνια, την οποία ανέλαβε ο εκπρόσωπος του κόμματος. Το ίδιο σκηνικό επαναλήφθηκε και στις εθνικές εκλογές, ενώ δεν ήταν λίγες οι φορές που ο κ. Μ. Λιάπης στον «πρωινό καφέ» εξέφρασε ανοικτά την αντίθετη άποψή του με την τακτική που ακολουθούσε το κόμμα.

Με τακτ

Ήταν προφανές για τους παροικούντες την Ιερουσαλήμ ότι μετά τις εκλογές ο κ. Κ. Καραμανλής θα τον απομάκρυνε από την κρίσιμη θέση του γραμματέα Πολιτικού Σχεδιασμού. Το έκανε όμως με τακτ και κρατώντας όλα τα προσχήματα. Του τηλεφώνησε στο Παρίσι λίγο πριν ανακοινώσει τον ανασχηματισμό και τον ρώτησε αν επιθυμεί να γίνει τομεάρχης. Εκείνος αρνήθηκε ευγενικά λέγοντας ότι εφόσον μετακινείται από τη θέση που κατείχε δεν θέλει άλλο αξίωμα. Ήδη όμως ήταν πολύ ενοχλημένος, καθώς επί μία εβδομάδα διάβαζε στις εφημερίδες ότι τη θέση του πρόκειται να καταλάβει ο κ. Ευ. Μεϊμαράκης, όπως και έγινε.

Στην άλλη όχθη

Το ερώτημα είναι τι θα κάνει από εδώ και πέρα ο κ. Μ. Λιάπης. Προς το παρόν διάλεξε τη σιωπή. Πήρε τη σύζυγο και τα παιδιά του και πήγαν στην Ευρυτανία, όπου πέρασαν τις γιορτές του Πάσχα και δεν είπε λέξη για τα όσα συνέβησαν. Ο ίδιος λέει ότι δεν επιθυμεί να μιλήσει για το θέμα αυτό ούτε σκοπεύει να κάνει αντιπολίτευση στον Καραμανλή. Όμως θα λέει ανοικτά τη γνώμη του για όλα, ακόμη και αν αυτή είναι αντίθετη στη λεγόμενη κομματική γραμμή. Παλιά στελέχη της Ν.Δ., που γνωρίζουν και τους δύο από παιδιά, προβλέπουν ότι «ο Κώστας και ο Μιχάλης δεν πρόκειται να μαλώσουν ποτέ δημοσίως». Είναι βέβαιον όμως ότι ο κ. Μ. Λιάπης έχει περάσει πλέον στην αντίπερα όχθη του ποταμού και τώρα μπορεί να πει κανείς σχεδόν με βεβαιότητα ότι οι δρόμοι τους θα παραμείνουν παράλληλοι.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ “