Φλερτάρουν με τα μπλε ψηφοδέλτια έχοντας… μπάρμπα στην Κορώνη

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Νοέμβριος 20, 1999, 3:41 μμ
2 secs

Έχουν… μπάρμπα στην Κορώνη. Είναι νέοι, γύρω στα 30 οι περισσότεροι, κομψοί και καλοντυμένοι. Απόφοιτοι καλών σχολείων και κάποιοι με μεταπτυχιακές σπουδές στο εξωτερικό. Τους συναντάς συχνά σε «ιν» στέκια και κοινωνικές εκδηλώσεις και έχουν συμπεριφορά και τρόπους πολιτικού. Συμπεριφορά, που αντιγράφουν μέσα στο σπίτι τους «εξ απαλών ονύχων». Είναι πάντα εγκάρδιοι, διαχυτικοί και φέρουν σχεδόν σε μόνιμη βάση ένα πλατύ χαμόγελο. Αν και έχουν τις δυνατότητες, πολύ λίγοι έχουν σταδιοδρομήσει επαγγελματικά, διότι πάντα τους γοήτευε η δραστηριότητα του πατέρα τους.

Ο λόγος για τους γόνους πολιτικών οικογενειών της Ν.Δ. που αποφάσισαν ότι ήρθε η ώρα τους να πάρουν τη σκυτάλη και να συνεχίσουν την οικογενειακή παράδοση στην πολιτική. Και δεν είναι λίγοι. Τους 11 έχουν φθάσει οι γιοι και οι θυγατέρες βουλευτών που σχεδιάζουν να μπουν στα μπλε ψηφοδέλτια στις προσεχείς εκλογές. Βέβαια, οι δύο απ’ αυτούς έχουν πάρει εδώ και χρόνια το βάπτισμα του πυρός. Πρόκειται για την Κρινιώ Κανελλοπούλου, κόρη του Αθανάσιου Κανελλόπουλου, η οποία είχε εκλεγεί βουλευτής Ηλείας το 1990. Ο άλλος, γιος του πρώην υπουργού Παιδείας και βουλευτή Καρδίτσας Αθανάσιου Ταλιαδούρου, είναι ο Σπύρος Ταλιαδούρος, ο οποίος έχει εκλεγεί ξανά βουλευτής, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη.

Για την ανανέωση

Η ηγεσία της Νέας Δημοκρατίας βλέπει θετικά τις φιλοδοξίες τους και τις ενθαρρύνει για δύο λόγους: ο πρώτος, είναι πως οι 30άρηδες ταιριάζουν πολύ στον κ. Καραμανλή και για την ακρίβεια «δένουν» με το πνεύμα της ανανέωσης που ο ίδιος επιχειρεί να περάσει σε όλους τους τομείς της κομματικής δραστηριότητας. Και ο δεύτερος, είναι ότι με τους γόνους των πολιτικών «τζακιών» δεν πειραματίζεται και δεν παίρνει μεγάλο ρίσκο, καθώς ξέρουν τη «δουλειά» και τη διδάχθηκαν από μικρά παιδιά. Η υποψηφιότητά τους σε κάθε περιφέρεια αποτελεί συνέχεια, όπως λένε στη Ρηγίλλης, με αποτέλεσμα να μη χάνεται η μαγιά των ψηφοφόρων που επί χρόνια ακολουθούσαν τους γονιούς.

Αντιδράσεις

Αυτή είναι η μία όψη. Από την άλλη όμως, η ξαφνική τους εμφάνιση στην πολιτική προκαλεί στις περισσότερες περιπτώσεις την έντονη αντίδραση των τοπικών στελεχών και παραγόντων. Η Νέα Δημοκρατία, από το 1980 και μετά, σταδιακά οργανώθηκε κατά το πρότυπο του ΠΑΣΟΚ. Δηλαδή, η τοπική εξουσία έφυγε από τα χέρια των βουλευτών και των πολιτευτών και πέρασε στα κομματικά όργανα. Έτσι, οι τοπικές οργανώσεις πλαισιώθηκαν από ανθρώπους που είχαν επαγγελματική και κοινωνική δραστηριότητα σε κάθε περιοχή. Γιατροί, δικηγόροι, μηχανικοί και επιχειρηματίες. Όσοι απ’ αυτούς είχαν τη φιλοδοξία να ασχοληθούν ενεργά με την πολιτική, επί χρόνια έχτιζαν το προφίλ τους. Ξαφνικά όμως βλέπουν να διεκδικούν, με μεγάλες αξιώσεις, την υποψηφιότητα τα παιδιά πρώην και νυν βουλευτών, τα οποία δεν είχαν ­ κατά τη γνώμη τους ­ τη δική τους κομματική διαδρομή. Δεν κόλλησαν αφίσες, δεν συμμετείχαν σε πολύωρες συνεδριάσεις, συγκεντρώσεις και πορείες, ούτε πήραν μέρος σε αντιπαραθέσεις στα δύσκολα χρόνια με τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ.

Άνισος αγώνας

Στις διαμαρτυρίες των τοπικών στελεχών, που φθάνουν στα κομματικά γραφεία της Ρηγίλλης, προστίθεται ακόμη ότι είναι άνισος ο αγώνας των παιδιών των πολιτικών με τους άλλους υποψηφίους, αφού έχουν διανύσει ήδη, πριν κατέβουν στον στίβο, τα δύο τρίτα της διαδρομής ενός νέου πολιτικού. Δηλαδή, έχουν το πλεονέκτημα της πολιτικής κληρονομιάς.

Υπάρχουν όμως επιχειρήματα και από την άλλη πλευρά. Επιτελικά στελέχη της Ρηγίλλης επισημαίνουν ότι δεν μπορεί να αποτελεί «κατηγορία» εναντίον κάποιου το γεγονός ότι ο πατέρας του είναι πολιτικός. Πολύ περισσότερο, λένε, όταν πρόκειται για πρόσωπα που έχουν αξιόλογες σπουδές, έντονη κοινωνική παρουσία, καλές σχέσεις με τον κόσμο στις περιφέρειές τους και τη φιλοδοξία για ενασχόληση με τα κοινά. «Από τις λίστες της Ν.Δ. δεν αποκλείεται κανείς που έχει τα προσόντα και τις προδιαγραφές. Είτε είναι γόνος πολιτικής οικογένειας είτε όχι», επισημαίνουν χαρακτηριστικά στη Ρηγίλλης.

Όσο για τους ίδιους τους νέους υποψηφίους, η πρόκληση είναι μεγάλη. Χαρακτηρίζουν άδικες τις επικρίσεις που δέχονται, πιστεύουν ότι αξίζουν να δοκιμαστούν και υποστηρίζουν πως σ’ ένα κόμμα δημοκρατικό όπως η Νέα Δημοκρατία οι ευκαιρίες είναι ίσες για όλους. Πολλοί μάλιστα λένε ότι ο αέρας της ανανέωσης που, κατά τη γνώμη τους, πνέει στο κόμμα επί ηγεσίας Καραμανλή, αποτέλεσε την κύρια αφορμή για να μπουν στον στίβο της πολιτικής.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ “