Ποντάρει στον αυθορμητισμό

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Μάιος 15, 1999, 11:48 πμ
0 secs

Περασμένα μεσάνυχτα στη Λευκάδα και στην ψαροταβέρνα του «Γιάννη» μπροστά στη θάλασσα, ο πρόεδρος της Ν.Δ. έχει βγάλει το σακάκι και τη γραβάτα του και σιγοτραγουδάει Γρηγόρη Μπιθικώτση. Δίπλα του οι δημοσιογράφοι και οι βουλευτές που τον συνόδευαν στην περιοδεία και απέναντί του τα τοπικά στελέχη. Ο πρώην βουλευτής Παναγιώτης Καββαδάς, η πρόεδρος της οργάνωσης Ελένη Κατωπόδη και ο αρμόδιος της Κεντρικής Επιτροπής για τον νομό, Χάρης Τομπούλογλου, τραγουδούν μαζί του κοιτώντας τον μάλλον αιφνιδιασμένοι.
Σίγουρα δεν είχαν προβλέψει την εξέλιξη της βραδιάς όταν οργάνωναν την πανηγυρική επίσκεψη του κ. Κ. Καραμανλή στο νησί. Και, σίγουρα, δεν τους είχε συμβεί μέχρι σήμερα στην κομματική τους σταδιοδρομία να διασκεδάζουν σαν να ήταν φίλοι από παλιά, με τον πρόεδρο του κόμματος.

Το ίδιο πρόσωπο που χειροκροτούσαν με ενθουσιασμό τρεις ώρες νωρίτερα, όταν με αυστηρό ύφος κατακεραύνωνε από το βήμα την κυβέρνηση και προεξοφλούσε τη νίκη του στις ευρωεκλογές.

Αρέσκεια κι απαρέσκεια…

Ο Κώστας Καραμανλής συμπεριφέρεται στην κοινωνική του ζωή ως νέος καθημερινός και ανθρώπινος· «τίποτε επιτηδευμένο στη συμπεριφορά του», σχολιάζουν οι δικοί του άνθρωποι στο κόμμα. Στο μπαλκόνι, βέβαια, με αυστηρό ύφος κατακεραυνώνει την κυβέρνηση…

Αυτό δεν συνέβη μόνο στη Λευκάδα. Σε κάθε περιοδεία του κ. Κ. Καραμανλή από τη Μακεδονία μέχρι την Κρήτη, τα τοπικά στελέχη μόλις τελειώσει το επίσημο πρόγραμμα γνωρίζουν το άλλο πρόσωπο του προέδρου.

Ένα πρόσωπο που σε άλλους αρέσει σε άλλους δεν αρέσει, όλους όμως τους εντυπωσιάζει. Ύστερα αφηγούνται για ημέρες στα καφενεία, με κάθε λεπτομέρεια και πολύ ενθουσιασμό, την εμπειρία της γνωριμίας τους με τον πρόεδρο.

Ορισμένοι χαρακτηρίζουν «νέο πολιτικό στυλ» τον τρόπο με τον οποίο συμπεριφέρεται ο πρόεδρος της Ν.Δ. στην κοινωνική του ζωή, ενώ οι πολιτικοί του αντίπαλοι μιλάνε «για κακέκτυπες αντιγραφές πολιτικών ηγετών αμερικανικού τύπου, με προφανή στόχο τη δημοσιότητα».

Οι φίλοι του προέδρου, όμως, που τον ξέρουν αρκετά χρόνια, τονίζουν ότι όλες αυτές οι ερμηνείες είναι εκτός πραγματικότητας: «Τίποτε δεν είναι επιτηδευμένο στη συμπεριφορά του. Αυτός είναι ο κανονικός Καραμανλής ­ λένε. Καθημερινός και ανθρώπινος και δεν προτίθεται να αλλάξει επειδή έγινε πρόεδρος ενός κόμματος εξουσίας».

Πρωταγωνιστής ο πρόεδρος

Εκεί στοχεύει και η προεκλογική καμπάνια της Ν.Δ. Μια καμπάνια που σχεδιάστηκε από τον Καραμανλή για τον Καραμανλή. Κανένα άλλο πρόσωπο δεν προβάλλεται στα τηλεοπτικά σποτ. Μόνο ο πρόεδρος, με έμφαση στις ανθρώπινες στιγμές του, ώστε να καταδειχθεί η διαφορά του με τον κ. Κ. Σημίτη, ο οποίος όπως υποστηρίζουν στη Ρηγίλλης «είναι πάντα και παντού ο ίδιος. Τυπικός, ψυχρός, απόμακρος και αποστασιοποιημένος από τους καθημερινούς ανθρώπους».

Ο πήχυς και η επόμενη μέρα

Επειδή όμως όλα στη ζωή, και κυρίως στην πολιτική, κρίνονται από το αποτέλεσμα, η 13η Ιουνίου θα είναι καθοριστική μέρα για την πολιτική πορεία του κ. Κ. Καραμανλή. Κορυφαία στελέχη και βουλευτές, μεταξύ των οποίων είναι και αρκετοί φίλοι του, εκτιμούν πως «ένα κακό αποτέλεσμα είναι ικανό να ανατρέψει το οικοδόμημα που χτίζουν εδώ και δύο χρόνια ο ίδιος και οι συνεργάτες του».

Τι σημαίνει κακό αποτέλεσμα για τη Ν.Δ.; Αν η διαφορά της είναι μικρότερη από 2,5 μονάδες από το ΠΑΣΟΚ.

Ο πήχυς για τον κ. Κ. Καραμανλή τους τέσσερις τελευταίους μήνες ανέβηκε πολύ ψηλά. Και δεν ευθύνονται μόνο οι συνεργάτες του, που έσπευσαν να υιοθετήσουν τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων σε πολύ κακές στιγμές για το κυβερνών κόμμα.

Ο κύριος λόγος είναι η ανυπομονησία ­ απόλυτα δικαιολογημένη ­ της κομματικής βάσης, η οποία επιτέλους θέλει να δει το κόμμα της να κερδίσει μια εκλογική μάχη.

Τι θεωρείται νίκη

Όπως είναι σήμερα τα πράγματα, η πρωτιά της Ν. Δ φαίνεται ότι είναι «εκ των ων ουκ άνευ». Κανείς στη Ρηγίλλης όμως δεν μπορεί να πανηγυρίσει μόνο με την πρωτιά. Για να θεωρηθεί ότι το κόμμα νίκησε, πρέπει η διαφορά να ξεπερνά τις τρεις μονάδες. Διαφορετικά ­ όπως όλοι στη Ρηγίλλης συμφωνούν ­ είναι βέβαιο ότι θα αρχίσουν οι κομματικές αναταράξεις. Βουλευτές και στελέχη, για να εκφράσουν τη δυσφορία της βάσης, θα επιτίθενται στην ηγεσία.

Ένα παλιό κοινοβουλευτικό στέλεχος προβλέπει ότι τότε θα «διαπιστώνουν» αρκετοί στο κόμμα ότι όχι μόνο δεν πείθει ο πολιτικός λόγος του κ. Κ. Καραμανλή, αλλά πως και το στυλ του ­ που τώρα το βρίσκουν πρωτοποριακό ­ δεν ήταν αυτό που ήθελε ο κόσμος. Τότε θα δηλώνουν ­ όπως λέει με χιούμορ ο ίδιος έμπειρος βουλευτής ­ ότι μάλλον οι πολίτες προτιμούν το «δωρικό» ύφος του κ. Κ. Σημίτη, διότι αισθάνονται μαζί του περισσότερη σιγουριά.

Τα ίδια έλεγαν, άλλωστε, όταν έχασε ο κ. Μ. Έβερτ από τον σημερινό πρωθυπουργό. Και ήταν οι ίδιοι άνθρωποι που πριν από την ήττα έλεγαν ότι ο τότε πρόεδρος ανεδείκνυε το ανθρώπινο πρόσωπο της πολιτικής.

Σίγουρος για το μέλλον

Ο κ. Κ. Καραμανλής, πάντως, στις κατ’ ιδίαν συζητήσεις του δείχνει να μην τον απασχολούν όλα αυτά. Εμφανίζεται στους συνομιλητές του με πλήρη αυτοπεποίθηση και σίγουρος για το πολιτικό του μέλλον. «Ό, τι και να γίνει στις ευρωεκλογές, η Ν.Δ. θα είναι πρώτο κόμμα. Εκτός απρόοπτου, θα κερδίσει και στις εθνικές εκλογές, αφού αν μη τι άλλο το ΠΑΣΟΚ έχει κουράσει», φέρεται να λέει.

Και όταν τον ρωτούν τι θα συμβεί ακόμη και στην περίπτωση που η Ν.Δ. χάσει στις εθνικές εκλογές, απαντά: «Είναι απίθανο, αλλά ακόμη και αν αυτό συμβεί, η διαφορά θα είναι ελάχιστη. Στις επόμενες εκλογές, ό,τι να γίνει, το κόμμα μου θα γίνει κυβέρνηση και εγώ πρωθυπουργός». Το σκεπτικό του στην πρώτη ανάγνωση φαίνεται να είναι σωστό. Κανείς δεν ξέρει όμως τι θα συμβεί ύστερα από μία ήττα, ακόμη και αν είναι οριακή. Μην ξεχνάμε ότι σε αυτό το κόμμα περιθώρια ανοχής προς τους ηγέτες όταν χάνουν ­ καλώς ή κακώς ­ δεν υπάρχουν.

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ “