Το κόλπο γκρόσο του τζόγου

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Ιούλιος 18, 2017, 3:30 μμ
6 secs

Ο ΓΙΑΝΗΣ ΒΑΡΟΥΦΑΚΗΣ συνομιλεί πολλά χρόνια τώρα με τον εαυτό του -τον οποίο θαυμάζει- και πιστεύει ότι συνομιλεί με την ιστορία. Ονειρεύτηκε να κάνει το κόλπο γκρόσο στην παγκόσμια πανεπιστημιακή κοινότητα. Να διακριθεί εκεί που τόσοι και τόσοι απέτυχαν, μέσα από τη θεωρία του τζόγου που έχει σπουδάσει, να πιάσει τους «συμβατικούς» οικονομολόγους στον ύπνο και να κάνει τη διαφορά. Για το πείραμά του δυστυχώς επέλεξε να παίξει την Ελλάδα στα χαρτιά.

Η ΕΠΕΤΕΙΟΣ των capital controls, που ήταν η συνέπεια των ασύλληπτων ακροβατισμών του, θα είναι τουλάχιστον για δύο δεκαετίες μια θλιβερή επέτειος μνήμης. Γιατί ό,τι κι αν συμβεί, και αν, λέμε τώρα, τα πράγματα από δω και πέρα εξελιχθούν με τον καλύτερο τρόπο, η εμπιστοσύνη των μικροκαταθετών στο τραπεζικό σύστημα έχει διαρραγεί. Ακόμη και η Μέρκελ να βγει αύριο το πρωί και να πει «φέρτε τα λεφτά σας πίσω στις ελληνικές τράπεζες και εγγυάται η πανίσχυρη Γερμανία για την ασφάλειά τους», οι περισσότεροι Ελληνες και, κυρίως οι άνθρωποι μεγάλης ηλικίας, θα εμπιστευτούν το στρώμα τους για μεγάλο διάστημα ως την πιο ασφαλή λύση για τα χρήματά τους. Αυτή είναι καταστροφική ζημιά για την εθνική οικονομία, που θα την πληρώσει η χώρα σε πολλά επίπεδα. Καμία οικονομία δεν μπορεί να αναπτυχθεί χωρίς φερέγγυο και ασφαλές τραπεζικό σύστημα.

Η ΕΛΛΑΔΑ ήταν πάντα κοινωνία-οικονομία χαμηλής πίστης. Και οι άνθρωποι που τόσο ανεύθυνα και ανέμελα μας οδήγησαν στα capital controls χαμήλωσαν κι άλλο τον πήχυ. Ο φόβος για μια επανάληψη της συμφοράς καταδικάζει για πολλά χρόνια τις τράπεζες σε χαμηλότερα επίπεδα καταθέσεων, ενώ ένα μέρος της εγχώριας ρευστότητας στάλθηκε στις ξένες τράπεζες για πάντα.

ΣΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ τίποτε δεν μένει κρυφό για πάντα. Ακόμη και τα αρχεία των καλύτερων μυστικών υπηρεσιών του κόσμου, εννοώ των Βρετανών και των Αμερικανών, κάποια στιγμή αποκαλύπτονται και έτσι ολοκληρώνονται τα κομμάτια του παζλ που έλειπαν στην ερευνητική δημοσιογραφία των περασμένων ετών. Ετσι, μετά τον δημοσιογράφο πιάνει δουλειά ο ιστορικός. Τα καμώματα της πολιτικής Βαρουφάκη το εξάμηνο της παντοδυναμίας του δεν χρειάστηκε πολύς χρόνος για να μαθευτούν. Τα περισσότερα τα έχει πει ο ίδιος γιατί ο ναρκισσισμός του δεν του επιτρέπει να πει ότι έκανε λάθος, αντιθέτως καυχάται όπου βρεθεί και όπου σταθεί για τη δήθεν παγίδα του – που είχε συστήσει στους δανειστές με το διπλό νόμισμα, αλλά την τελευταία στιγμή δεν τον άφησε ο Τσίπρας να θέσει σε εφαρμογή.

ΕΥΤΥΧΩΣ
 τη νύχτα του δημοψηφίσματος που οι ψηφοφόροι του «Οχι» χόρευαν στις πλατείες -χωρίς να ξέρουν για ποιον λόγο γλεντούν- ο πρωθυπουργός αποφάσισε τελεσίδικα να περπατήσει από τη σωστή όχθη του ποταμιού. Είτε από ένστικτο, είτε από εξυπνάδα, είτε από φόβο, έκανε αυτό που πρέπει την ώρα μηδέν. Απέπεμψε τον δημοφιλή υπουργό του, έβαλε μπροστά τις συνεννοήσεις για το τρίτο μνημόνιο και άφησε στα κρύα του λουτρού τον Λαφαζάνη και τη Ζωή, που είχαν φανταστεί τον Χολαργό να βάζει μπροστά τις μηχανές και να τυπώνει μέρα-νύχτα δραχμές. Τι να θυμηθεί κανείς και τι να ξεχάσει από εκείνον τον θλιβερό Ιούλιο του 2015. Ευτυχώς που οι πολίτες δεν γνώριζαν όλα όσα γίνονταν πίσω από τις κλειστές πόρτες. Δεν έμαθαν τις εφιαλτικές συσκέψεις σε Βρυξέλλες, Βερολίνο και Φρανκφούρτη και τα δραματικά τηλεφωνήματα του Προέδρου της Δημοκρατίας και του διοικητή της Τραπέζης της Ελλάδος για την παραμονή της χώρας στην Ευρώπη. Δεν έμαθαν ποτέ τις αντιφάσεις και τις επιπολαιότητες κυβερνητικών αξιωματούχων, που δεν ήξεραν πού πατούν και πού βρίσκονται. Αν όλα αυτά είχαν γίνει γνωστά τότε, η διάλυση της χώρας θα είχε συντελεστεί μέσα σε λίγα εικοσιτετράωρα.

Ο ΠΑΝΙΚΟΣ για επικείμενη καταστροφή είναι ο χειρότερος σύμβουλος. Οι επενδυτές, όσοι είχαν απομείνει, θα έφευγαν από το παράθυρο και οι πολίτες ουρλιάζοντας θα έσπαζαν τις βιτρίνες των τραπεζών απαιτώντας τις αποταμιεύσεις τους. Και δεν μιλάω για τα ράφια των σούπερ μάρκετ, γιατί τα έχουμε δει να αδειάζουν και σε πιο ήπιες συνθήκες. Στη θλιβερή επέτειο των δύο χρόνων μάθαμε και κάτι καινούργιο. Στο κόλπο Βαρουφάκη υπήρχε και το περίφημο κουπόνι. Οι δημόσιοι υπάλληλοι θα έπαιρναν το 10% του μισθού τους, σε χαρτάκια σαν αυτά που μοιράζουν οι εφημερίδες για να ψωνίσουμε τρόφιμα με εκπτώσεις, και θα μπορούσαν με αυτά να πληρώνουν τις υποχρεώσεις τους προς την εφορία.

ΤΟΥΣ ΚΑΡΦΩΣΕ ο Κορεάτης σύμβουλος τον Βαρουφάκη και τον Τσακαλώτο, στην προσπάθειά του να εντυπωσιάσει τον Πέπε Γκρίλο και να βρει νέους πελάτες στην Ιταλία. Στην Ελλάδα, δόξα τω Θεώ, οι δουλειές αυτού του είδους με τους λαγούς που θα βγουν από τα καπέλα τελείωσαν. Θέλω να πιστεύω για πάντα.

To άρθρο του Γ. Πολίτη δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Realnews την Κυριακή, 16 Ιουλίου 2017.