Στο Σύνταγµα η απαγόρευση υπερχρέωσης

Γιάννης Πολίτης
Δημοσιεύθηκε Φεβρουάριος 28, 2011, 5:44 μμ
1 sec

«Το χρέος είναι πνευµονία. ∆εν είναι κρυολόγηµα.Αν µπορούσαµε µε εκλογές να µειώσουµε το χρέος, να κάναµε όχι µία αλλά πέντε φορές εκλογές», λέει στα «ΝΕΑ» ο υπουργός Εσωτερικών
«Αν µπορούσαµε µε τις πρόωρες εκλογές να µειώσουµε το χρέος, να κάναµε όχι µία αλλά πέντε φορές εκλογές». Με τη φράση αυτή ο υπουργός Εσωτερικών απαντά σε όλους όσοι, εκτός και εντός ΠΑΣΟΚ, επενδύουν στο ενδεχόµενο προσφυγής στις κάλπες την άνοιξη. Και τονίζει µε έµφαση ότι µε τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Νοεµβρίου εξασφαλίστηκε πολιτική σταθερότητα τριών ετών.

Ο Γιάννης Ραγκούσης εµφανίζεται σίγουρος ότι οι θυσίες του λαού θα πιάσουν τόπο και ζητά να υπάρξουν συνταγµατικές ρυθµίσεις ώστε καµία κυβέρνηση στο µέλλον – «τύπου Καραµανλή» όπως λέει χαρακτηριστικά – να µην καταστρέψει τη χώρα υπερχρεώνοντάς την.

Οσο για το καυτό θέµα των αλλοδαπών του Μεγάρου Υπατία δηλώνει µε ξεκάθαρο τρόπο ότι είναι αδύνατο να υπάρξει γι’ αυτούς προνοµιακή µεταχείριση όταν υπάρχουν εκατοντάδες χιλιάδες στη χώρα µας που βρίσκονται στην ίδια θέση. ∆ιαµηνύει µάλιστα στους εταίρους µας ότι το µεταναστατευτικό είναι πρόβληµα ευρωπαϊκό και όχι ελληνικό. «∆εν θέλουµε να πάρουµε εµείς χρηµατοδοτήσεις, θέλουµε να πάρουν και εκείνοι µετανάστες».

Κύριε υπουργέ, το κλίµα στην ελληνική κοινωνία είναι πολύ βαρύ. Εκεί που είχε προεξοφληθεί η σωτηρία της χώρας, µετά τη συνάντηση του Πρωθυπουργού µε την κ. Μέρκελ βγήκαν στο προσκήνιο ξανά τα απαισιόδοξα σενάρια.

Το κλίµα πράγµατι είναι βαρύ. Η µεγάλη πλειοψηφία των Ελλήνων περνάει µεγάλες δυσκολίες – είτε είναι εργαζόµενοι είτε επαγγελµατίες είτε βέβαια άνεργοι είτε νέοι µε ανασφάλεια και αβεβαιότητα για το µέλλον.

Γιατί όµως όλα αυτά; ∆ιότι στην πραγµατικότητα µεταπολιτευτικά η χώρα έζησε σε µια τεχνητή οικονοµική και κοινωνική ευφορία. Που εν πολλοίς βασιζόταν στη διολίσθηση της δραχµής και µετά την έλευση του ευρώ αποκλειστικά στη διόγκωση του εξωτερικού δανεισµού. Τότε το κλίµα ήταν καλό, η χώρα όµως βυθιζόταν. Σήµερα πληρώνουµε τα σπασµένα της γκρίζας πλευράς της µεταπολίτευσης, κυρίως τις εγκληµατικές και ολέθριες πολιτικές της περιόδου 2004-09.

Τι πήγε στραβά; Ολα τα σκληρά µέτρα που ζήτησαν έχουν ληφθεί. Το Μνηµόνιο εφαρµόζεται και οι πολίτες µατώνουν καθηµερινά. Παρ’ όλα αυτά, η εντύπωση που υπάρχει είναι ότι είµαστεξανά στο σηµείο εκκίνησης.

Ορισµένες φορές η δηµόσια συζήτηση στην Ελλάδα, αντί να αποσαφηνίζει τα πράγµατα, διεξάγεται – και µε δική µας ευθύνη – µε όρους που επιτείνουν τη σύγχυση.

Η χώρα βρέθηκε τον Οκτώβριο του 2009 µε ένα πρωτοφανές έλλειµµα 36 δισ. τον χρόνο και ένα δυσθεόρατο, αυτοτροφοδοτούµενο χρέος 300 δισ.

Βρεθήκαµε έτσι σε µια κατάσταση έκτακτης ανάγκης και έπρεπε να αντιστρέψουµε την πορεία των πραγµάτων. Ξεκινώντας υποχρεωτικά από το έλλειµµα. Βάλαµε τη χώρα σε µια δύσκολη αλλά τη µόνη ορθή πορεία.

Τώρα είναι η ώρα να κοιτάξουµε κατάµατα και να αντιµετωπίσουµε το χρέος, ξεκαθαρίζοντας ότι τρεις δεκαετίες χρέωσαν την Ελλάδα, µια πενταετία όµως την οδήγησε στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Η πενταετία του κυρίου Καραµανλή – τον οποίο ο κ. Σαµαράς για να τον «τιµήσει» θέλει να τον αναδείξει και σε Πρόεδρο της ∆ηµοκρατίας.

Υπάρχει κίνδυνος από τη Σύνοδο του 
Μαρτίου να φύγουµε µε άδεια χερια; Τι θα γίνει τελικά µε το χρέος;

Αυτήν τη στιγµή η χώρα χρωστάει περίπου 340 δισ. ευρώ. Επιτέλους να σταµατήσει κάθε επιπόλαιη, δηµαγωγική και πρόχειρη ανάλυση. Το χρέος δεν αντιστοιχεί σε κρυολόγηµα αλλά σε πνευµονία. Με αυτήν τη σοβαρότητα οφείλουµε να το αντιµετωπίσουµε.

Το ότι σήµερα το ελληνικό χρέος συζητείται ως ευρωπαϊκό πρόβληµα είναι ένα θετικό πρώτο σήµα. Είναι στην πραγµατικότητα αποτέλεσµα του µαραθώνιου αγώνα του Πρωθυπουργού, καθώς πείσαµε ότι πιάνουµε τον ταύρο του ελλείµµατος από τα κέρατα. Οτι έχουµε την αποφασιστικότητα και την ικανότητα να κάνουµε τοµές που δεν γίνονταν επί δεκαετίες.

Και µετά τη Σύνοδο Κορυφής του Μαρτίου, όπου θα ξεκαθαρίσει η πρώτη επίσηµη τοποθέτηση της Ε.Ε., θα είναι η ώρα που η Ελλάδα επιτέλους θα πρέπει µε όρους εθνικής ευθύνης και συναίσθησης της ιστορικής σηµασίας των στιγµών να πάρει τις αποφάσεις της για το πρόβληµα του χρέους της.

Αλλά πρέπει να ξεκαθαρίσουν όλοι µια αλήθεια: το πρόβληµα του χρέους δεν είναι του Πρωθυπουργού και της κυβέρνησης. Είναι πρόβληµα όλων των κοµµάτων, όλης της κοινωνίας, όλων των πολιτών, είναι πρόβληµα της Ελλάδας.

Παρότι σε καµιά περίπτωση δεν ευθυνόµαστε όλοι ή εξίσου γι’ αυτό, όλοι πρέπει να αναλάβουµε τις ευθύνες µας.

Εάν η Γερµανία µάς γυρίσει την πλάτη µε ό,τι αυτό συνεπάγεται, υπάρχει στο τραπέζι της κυβέρνησης το χαρτί των πρόωρων εκλογών την άνοιξη προκειµενου να ανανεωθεί η λαϊκή εντολή µε βάση τα νέα δεδοµένα;

Αν µπορούσαµε µε εκλογές να µειώσουµε το χρέος να κάναµε όχι µία αλ λά πέντε φορές. Τον περασµένο Νοέµβριο ο ελληνικός λαός έδωσε την απάντησή του στο αν πρέπει να γίνουν πρόωρες εκλογές.

Πρέπει να αντιληφθούµε ότι για την Ελλάδα η περίοδος σταθερότητας τριών ετών που εξασφαλίστηκαν µε το αποτέλεσµα των αυτοδιοικητικών εκλογών αποτελεί ένα πολύτιµο κεκτηµένο που εξασφαλίζει στον τόπο την ανεκτίµητη δυνατότητα να πάρει ο ελληνικός λαός τις αποφάσεις του για το πώς θα αντιµετωπίσει το πρόβληµα του χρέους, τη µεγαλύτερη απειλή για την πατρίδα.

Η κυβέρνηση βρίσκεται σε κάθε περίπτωση σε κρίσιµη στιγµή. Μετά την πρόκληση των τροϊκανών µε τα όσα είπαν για πώληση της δηµόσιας περιουσίας, τίθεται ξανά το θέµα συντονισµού της κυβέρνησης.

Είναι απαράδεκτη κάθε ενέργεια των εκπροσώπων της τρόικας που µπορεί να θεωρηθεί παρέµβαση στην πολιτική ζωή του τόπου, όπως η κριτική της προς την κοινωνία ή την αντιπολίτευση. Κινδυνεύουν από µέρος της λύσης να γίνουν µέρος του προβλήµατος. Να εξελιχθούν σε επιπλέον εµπόδιο στην προσπάθειά µας.

Από την άλλη, για να είµαστε απόλυτα δίκαιοι, ευθύνη υπάρχει για όσες φορές επιχειρήθηκε να «κρυφτούν» πίσω από την τρόικα επιλογές που τις περισσότερες φορές ήταν και προγραµµατικές µας δεσµεύσεις. Για παράδειγµα, από τον Ιούνιο του 2010 είχα προσωπικά αισθανθεί την ανάγκη να τονίσω, σε αντίθεση µε ό,τι έτεινε ναεπικρατήσει επικοινωνιακά, ότι η τρόικα που επιτάσσει στη συνείδησή µου ναψηφίσω το Ασφαλιστικό δεν ήταν η τρόικα των κ. Τρισέ, Μπαρόζο καιΣτρος – Καν, αλλά τα τρία παιδιάµου και το µέλλον τους.

Εχει έρθει η ώρα οι ευρωπαίοι εταίροι µας να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί το µεταναστευτικό είναι ευρωπαϊκό, όχι ελληνικό πρόβληµα. ∆εν θέλουµε να πάρουµε εµείςχρηµατοδοτήσεις, θέλουµε να πάρουν και εκείνοι µετανάστες

Καµία νοµιµοποίηση στους µετανάστες απεργούς πείνας

Τι θα γίνει τελικά µε τους µετανάστες του Μεγάρου Υπατία; Το κράτος δείχνει ακόµη µία φοράαδύναµο να βρει και να επιβάλει λύση.

Καλέσαµε τους απεργούς πείνας να σταµατήσουν, δεδοµένου ότι δεν είναι δυνατόν να υπάρξει µεταχείριση που τελικά θα ήταν κατά βάση προνοµιακού χαρακτήρα: γιατί αυτοί οι 300, οι φίλοι και γνωστοί µας, και όχι οι άλλοι 300 ή 400 χιλιάδες που είναι στην ίδια θέση; Από τη βραδιά κιόλας εκκένωσης της Νοµικής, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος ξεκαθάρισε ότι η µόνη λύση που µπορεί να βρεθεί είναι στο πλαίσιο τουΝ. 3907, όπου προβλέπεται το καθεστώς παραµονής (υπό ανοχήν).

Επίσης καλέσαµε όσουςενθαρρύνουν και κατευθύνουντους απεργούς πείνας, οδηγώντας τους ουσιαστικά σε κίνδυνο για την ίδια τους τη ζωή, χωρίς να ρισκάρουν τίποτα οι ίδιοι, νααντιληφθούν ότιείναι αδύνατο για την Ελλάδα ναπροβεί σε µαζικές νοµιµοποιήσεις. Εάν κάτι τέτοιο συνέβαινε, η χώρα στηνπιο δυσµενή διεθνή συγκυρία θα έστελνε το πιο επικίνδυνο σήµα. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς κάποια καράβια από τη Βόρεια Αφρική να προσεγγίζουν λιµάνια της Κρήτης γεµάτα µε χιλιάδες µετανάστες, οι οποίοι θα άρχιζαν απεργία πείνας, διεκδικώντας τη δική τους νοµιµοποίηση.

Οφείλουν να πάρουν δηµόσια θέση τα κόµµατα, µπορεί η Ελλάδα να το αντέξει αυτό; Καιτο ρωτάµε εµείς που αναλάβαµε την πολιτική και νοµοθετική πρωτοβουλία, αναλάβαµε το πολιτικό κόστος, για να µπορεί η Ελλάδα σήµερα να διαθέτει τον Ν. 3838/2010 που αποτελεί τις πιο σύγχρονες και προοδευτικές ρυθµίσεις για την κοινωνική ένταξη καιτην πολιτική συµµετοχήτων νόµιµων µεταναστών που ζουν και εργάζονται στην πατρίδα µας. Μετην ευκαιρία, θα ήθελα να τονίσω ότι έχει έρθει η ώρα οι ευρωπαίοι εταίροι µας να αναλάβουν τις ευθύνες τους, γιατί το µεταναστευτικό είναι ευρωπαϊκό, όχι ελληνικό πρόβληµα. ∆εν θέλουµε να πάρουµε εµείς χρηµατοδοτήσεις, θέλουµε να πάρουν και εκείνοι µετανάστες.

Επανέρχοµαι: το συντονιστικό όργανο που επρόκειτο ναλει
τουργεί καθηµερινά υπό την εποπτεία σας τι απέγινε; Ακυρώθηκε από τους ίδιους τους υπουργούς; 
Προσωπικά δεν έχω καµία απολύτως αµφιβολία ότι κάθε φορά που εµείς ως µέλη της κυβέρνησης συζητάµε δηµοσίως ζητήµατασυντονισµού της, το µόνο που καταφέρνουµε είναι να την αποσυντονίζουµε. Αυτός ήταν ο µείζων λόγος γιατον οποίο αποφάσισα να σιωπήσω δηµοσίως για όσα συνέβησαν στις αυτοδιοικητικές εκλογές, ιδίως ανάµεσα στους δύο γύρους – όταν διακυβευόταν το µείζον αγαθό, η ίδια η σταθερότητα της χώρας – και για τα οποία έπραξα και είπα εκεί όπου όφειλα,δηλαδή στον Πρωθυπουργό, αυτά που θεώρησα καθήκον µου.

Ο ΧΥΤΥ θα απαλλάξει την Κερατέα από την παράνοµη και ανεξέλεγκτη χωµατερή που θυµίζει χαβούζα

Οι αναγνώστες ρωτούν

Κύριε υπουργέ, ισχύει η δέσµευση της κυβέρνησης ότι δεν θα απολυθούν υπάλληλοι των επιχειρήσεων του ∆ηµοσίου που κλείνουν ή συγχωνεύονται;

(Κώστας Αναγνωστάκης)

Ισχύει στο ακέραιο. Εχονταςπαραλάβει το µεγαλύτερο ∆ηµόσιο, θα έχουµεστο τέλος της θητείας µας περιορίσειτους µισθοδοτούµενους από το∆ηµόσιο κατά περίπου 200.000, κι έτσι οι εργαζόµενοι σε αυτό θα αποτελούν στο τέλος της τετραετίας το 12% επί του εργατικού δυναµικού, από το 15,35% που ήταν το 2009. ∆ιαπιστώνουµε ότι υπάρχει µεγάλη δυσαρέσκεια βουλευτών και στελεχών του ΠΑΣΟΚ. Πολλοί κατηγορούν το οικονοµικό επιτελείο ότι αφήνει την «τροµαγµένη» κοινωνία στα τυφλά και δεν εξηγεί πότε και πώς θα δοθεί τέλος σ’ αυτήν την περιπέτεια. Και το σηµαντικότερο: εάν τελικά οι θυσίες θα οδηγήσουν στη σωτηρία της χώρας.

(Βασίλης Αντωνιάδης)

Οι υπουργοί δεν πρέπει ποτέ να ξεχνάµε ότι δεν υπάρχει δυσκολότερη περίοδος να είναι κανείς βουλευτής. Και είµαι βέβαιος ότι και οι βουλευτές δεν ξεχνούν ότι δεν υπάρχει πιο δύσκολη συγκυρία να ασκεί κανείς υπουργικά καθήκοντα.

Πιστεύω ακράδαντα ότι οι θυσίες του ελληνικού λαού αυτή τη φορά πιάνουν τόπο. Ταυτόχρονα, όµως, προσωπικάπιστεύω ότι πρέπει να πάρουµε και όλα τα απαραίτητα µέτρα, µεταξύ των οποίων και σχετικές συνταγµατικές εγγυήσεις, ώστε καµία άλλη κυβέρνηση τύπου Καραµανλή,ποτέ στο µέλλον να µηνέχει ξανά το περιθώριο να καταστρέψει τη χώρα υπερχρεώνοντάς την.

Γιατί επιµένετε στη δηµιουργία χαβούζας στην Κερατέα; Πάτε κόντρα στον κόσµο για ένα έργο η τεχνολογία του οποίου έχει ξεπεραστεί…

(Γεώργιος Βαβάς)

Αυτό που ονοµάζετε εσείς χαβούζα, είναι αυτό που υπάρχει σήµερα. Παράνοµη και ανεξέλεγκτη χωµατερή που παράγει διοξίνεςκαι µολύνει τον υδροφόρο ορίζοντα,απειλώντας καθηµερινά την υγεία των κατοίκων. ΣτονΧώρο Υγειονοµικής Ταφής, που µε την έναρξηλειτουργίας του εργοστασίουθα γίνεται ταφή Υπολειµµάτωνκαι ΟΧΙΑπορριµµάτων, θα οδηγούνται τααπορρίµµατα της ευρύτερης περιοχής και όχιτου συνόλου της Αττικής, σύµφωναµε τιςπιο προηγµένεςπεριβαλλοντολογικές προδιαγραφές της Ε.Ε.

 

Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα “ΤΑ ΝΕΑ “

Προηγούμενο Άρθρο

Μπορούν χωρίς εµάς

Επόμενο Άρθρο

Το τυρί και η φάκα